به زودی یک نفر خودش را در اینجا حلق آویز خواهد کرد

درباره این کتاب

داستان فقط دو چیز است:

آزادی و خیال.

شما می توانید یک داستان به زبان رَپِرهای آمریکا بنویسید و شاید،

رپرهای آمریکا آن را بخوانند و دوست داشته باشند.

داستان‌های این مجموعه بازی‌های ذهن و زبانند و با دنیای اطراف شوخی می‌کنند.

فکر می‌کنم اولین آن‌ها را وقتی نوشتم که احساس کردم از زندگی کردن حسابی حوصله‌ام سر رفته و باید به جایی دیگر بروم و به قول بوکوفسکی، وقتم را تا زمان مردنم یک جوری پر کنم. آن دنیای دیگر، همین داستان‌ها بود.

فاصله‌ی خالی بین کلماتِ داستان های من سفید نیستند. شاید به نظر سفید بیایند ولی در واقع سیاهند. آن‌ها مثل سیاه‌چاله‌ها به تدریج همه چیز را می‌خورند. عدمی هستند که به بودن‌ها، یعنی به کلمات، معنی می‌دهند ولی در عین حال حضور نابودکننده‌ای دارند تا جایی که گاهی می‌نویسم فقط به این دلیل که بین این سیاهی‌ها و پوچی‌ها، فاصله ایجاد کنم.

نوشتن و جمع آوری این داستان‌ها دو تا سه سال به طول انجامید و شاید بتوان گفت مهم‌ترین موضوعات داستان‌ها هویت، عشق، مرگ، زندگی و تنهایی باشد. یعنی یک سری موضوعات اگزیستانسیال که گاهی سعی شده با زبان کمدی سیاه و یا کنایه احساسات ناخودآگاه انسان‌ها عقلانی شود و هرکس با ممنوع‌هایش رودررو گردد.

تولد این داستان‌ها به قیمت مرگ یک پوچی‌ست. یک پوچی که برخلاف انتظار با ظاهر شاداب و دلقک گونه‌اش به تدریج دوباره از داخل همین داستان‌ها سر بر خواهد آورد و همه چیز را خواهد بلعید. ولی قبل از آن سکوت، بسیار باید گفت، بسیار خواند و حسابی بازیگوشی کرد.